Zmęczenie i spadki energii w ciągu dnia. Jak je pokonać dzięki odpowiedniemu odżywianiu
Zmęczenie odczuwane w ciągu dnia oraz nagłe spadki energii należą do najczęściej zgłaszanych problemów w populacji osób dorosłych.
Spis treści
Zjawisko to ma charakter wieloczynnikowy i wynika z zależności pomiędzy snem, obciążeniem psychospołecznym, aktywnością fizyczną oraz sposobem żywienia.
Coraz liczniejsze badania wskazują, że rodzaj diety i rozkład posiłków w czasie wpływają na stabilność stężenia glukozy we krwi, sprawność mitochondrialną oraz funkcje poznawcze. To zaś przekłada się na subiektywne poczucie energii i wydolność psychofizyczną (Benton i in., 2003; Barclay i in., 2008). Można więc uznać, że odpowiednio skomponowana dieta stanowi istotny element profilaktyki i łagodzenia codziennego zmęczenia.
Indeks glikemiczny a energia w ciągu dnia
Indeks glikemiczny określa, jak szybko i w jakim stopniu po spożyciu danego produktu zwiększa się stężenie glukozy we krwi, w porównaniu z produktem referencyjnym, którym najczęściej jest glukoza lub pieczywo pszenne. Ładunek glikemiczny uwzględnia zaś dodatkowo ilość węglowodanów w porcji, dlatego dokładniej opisuje rzeczywistą odpowiedź organizmu (Barclay i in., 2008). Spożywanie posiłków o wysokim indeksie lub ładunku glikemicznym prowadzi do szybkiego wzrostu stężenia glukozy, a następnie do zwiększonego wydzielania insuliny. U części osób może to skutkować poposiłkowym spadkiem stężenia glukozy, określanym jako hipoglikemia reaktywna, objawiająca się sennością, osłabioną koncentracją i potrzebą ponownego sięgnięcia po produkty bogate w cukry.
Badania eksperymentalne wykazały, że wybór produktów o niskim indeksie glikemicznym, zapewniających wolniejsze uwalnianie węglowodanów, wiąże się z lepszą koncentracją, lepszą pamięcią roboczą i mniejszą sennością po posiłku (Benton i in., 2003). W perspektywie długoterminowej dieta o niższym ładunku glikemicznym sprzyja poprawie wrażliwości na insulinę i zmniejsza ryzyko zaburzeń metabolicznych, które często towarzyszą przewlekłemu zmęczeniu (Barclay i in., 2008).
Jakie błędy żywieniowe popełniamy najczęściej?
Do najczęstszych błędów żywieniowych prowadzących do wahań energii należy nadmierne spożycie cukrów prostych i dodanych. Badania pokazują, że wysoka podaż cukru sprzyja gorszemu samopoczuciu, częstszemu występowaniu zmęczenia oraz zwiększa ryzyko zaburzeń nastroju (Knüppel i in., 2017; Wang i in., 2020).
Problem ten szczególnie dotyczy osób regularnie sięgających po napoje słodzone, słodycze i produkty wysoko przetworzone. Kolejnym czynnikiem jest nieregularne spożywanie posiłków, które prowadzi do dużej zmienności poposiłkowego stężenia glukozy i insuliny, a w konsekwencji do senności i trudności w koncentracji.
Badania przeprowadzone wśród osób pracujących zmianowo wskazują, że nieregularny rytm posiłków nasila zmęczenie, niezależnie od czasu snu (Jackson i Bruck, 2012; Pot, 2012). Ważne są również niedobory składników mineralnych i witamin. Brak odpowiedniej ilości żelaza może ograniczać zdolność przenoszenia tlenu i pogarszać tolerancję wysiłku, nawet bez rozwiniętej niedokrwistości (Haas i Brownlie, 2001). Niedobór magnezu zmniejsza efektywność syntezy ATP i zwiększa pobudliwość neuromięśniową (Cuciureanu i Vink, 2011). W Europie powszechne są także niedobory witaminy D, dlatego wskazana jest ich regularna ocena i, jeśli to konieczne, suplementacja (Cashman i in., 2016).
Wkręć się
w energię
i witalność
Guarana | Żeń-Szeń | Wit. B6
Jak dieta pomaga w utrzymaniu sprawności psychofizycznej
Utrzymanie stabilnego poziomu energii wymaga posiłków, które dostarczają odpowiednich proporcji makroskładników i błonnika. Węglowodany złożone o niskim indeksie glikemicznym zapewniają stopniowe uwalnianie glukozy, białko zwiększa sytość i pomaga utrzymać stabilną glikemię, a tłuszcze nienasycone, zwłaszcza kwasy tłuszczowe omega-3, wspierają strukturę i funkcjonowanie neuronów (Gómez-Pinilla, 2008).
Produkty takie jak pełne ziarna, nasiona roślin strączkowych, warzywa nieskrobiowe, fermentowane produkty mleczne czy orzechy sprzyjają stabilizacji stężenia glukozy i dostarczają wielu mikroskładników niezbędnych w przemianach energetycznych. W praktyce zaleca się, aby każdy główny posiłek łączył węglowodany o niskim indeksie glikemicznym, źródło pełnowartościowego białka oraz tłuszcze nienasycone. Takie połączenie spowalnia wchłanianie glukozy i pomaga utrzymać jej stabilny poziom przez kilka godzin po posiłku (Barclay i in., 2008; Benton i in., 2003).
Składniki niezbędne w procesach wytwarzania energii
Witaminy z grupy B są istotne dla przemian węglowodanów, tłuszczów i aminokwasów. Tiamina uczestniczy w metabolizmie glukozy, a jej niedobór prowadzi do osłabienia mięśni i zaburzeń energetycznych.
Pirydoksyna pełni funkcję kofaktora w syntezie neuroprzekaźników, takich jak serotonina i dopamina, wpływając na nastrój i motywację (Heseker i in., 1999). Kobalamina i foliany są niezbędne do syntezy kwasów nukleinowych i prawidłowego dojrzewania erytrocytów. Ich niedobór skutkuje niedokrwistością megaloblastyczną, której typowym objawem jest przewlekłe zmęczenie oraz pogorszenie sprawności poznawczej (O’Leary i Samman, 2010).
Magnez jako kofaktor wielu enzymów, stabilizuje cząsteczki ATP i reguluje transport jonów przez błony komórkowe. Jego niedobór prowadzi do obniżonej wydolności fizycznej i zwiększonego uczucia zmęczenia (Cuciureanu i Vink, 2011). Również żelazo ma istotne znaczenie, ponieważ odpowiada za transport tlenu. Nawet umiarkowany niedobór, bez rozwiniętej niedokrwistości, może ograniczać sprawność fizyczną i obniżać motywację (Haas i Brownlie, 2001). Z tego względu ocena stanu odżywienia tymi składnikami powinna poprzedzać decyzję o suplementacji i być zgodna z aktualnymi wytycznymi klinicznymi.
Kiedy warto sięgnąć po suplementy?
Krótkotrwała suplementacja może wspierać organizm w okresach intensywnej pracy umysłowej lub dużego wysiłku fizycznego. Najlepiej przebadaną substancją jest kofeina, która działa poprzez blokowanie receptorów adenozynowych. Jej umiarkowane dawki zmniejszają odczuwane zmęczenie, poprawiają czujność i szybkość reakcji, co potwierdzono w wielu badaniach kontrolowanych (Glade, 2010). Należy jednak unikać jej stosowania w godzinach wieczornych, ponieważ może zaburzać sen.
Do naturalnych substancji wspierających należy również żeń-szeń właściwy. Badania kliniczne wykazały, że standaryzowane ekstrakty z tej rośliny mogą zmniejszać zmęczenie i poprawiać niektóre funkcje poznawcze (Kennedy i in., 2001).
Istotne znaczenie mają także witaminy z grupy B. Pirydoksyna, kobalamina i foliany, które wspierają syntezę neuroprzekaźników i prawidłowe powstawanie krwinek czerwonych. U osób z niedoborami ich suplementacja może poprawić samopoczucie i ograniczyć zmęczenie. Dostępne są także badania, w których stosowanie kompleksów witamin B wiązało się z mniejszym odczuwaniem stresu i zmęczenia w pracy (Stough i in., 2014). Suplementy należy jednak traktować jako uzupełnienie zdrowej diety i higieny snu, a nie ich zamiennik.
Żywienie i codzienne nawyki, które pomogą pozbyć się zmęczenia
Skuteczna profilaktyka zmęczenia wymaga równoczesnej modyfikacji diety, pór posiłków i snu. Regularne spożywanie trzech do czterech pełnowartościowych posiłków dziennie, zawierających węglowodany o niskim indeksie glikemicznym, źródła białka i tłuszcze nienasycone, sprzyja stabilności stężenia glukozy.
Utrzymanie stałych godzin snu i budzenia się wspiera rytmy okołodobowe, zmniejsza senność w ciągu dnia i ułatwia kontrolę apetytu (Pot, 2012). Ważna jest także codzienna aktywność fizyczna, która zwiększa wrażliwość tkanek na insulinę i wspiera neuroplastyczność, co korzystnie wpływa na funkcje poznawcze i zmniejsza ryzyko spadków energii (Gómez-Pinilla, 2008). Strategie te są szczególnie istotne dla osób intensywnie pracujących lub uczących się, które muszą przez długi czas utrzymywać koncentrację.
Podsumowanie
Zmęczenie i spadki energii w ciągu dnia wynikają przede wszystkim z niestabilności poposiłkowego stężenia glukozy, niedoborów składników odżywczych i zaburzeń rytmów okołodobowych. Dieta oparta na produktach o niskim indeksie i ładunku glikemicznym, regularny rytm posiłków, odpowiednia podaż witamin z grupy B, magnezu, żelaza i witaminy D, a także rozważne stosowanie kofeiny i wybranych roślinnych ekstraktów mogą znacząco ograniczyć spadki energii. Istotne jest jednak, aby suplementacja miała charakter celowany i była jedynie uzupełnieniem zdrowego stylu życia.
Dobre nawyki zaczynają się od wiedzy
Sprawdzona wiedza, która wspiera codzienne wybory.
Poznaj nasze produkty
Przeglądaj i sprawdź, które najlepiej pasują do Twoich potrzeb.
Bibliografia
- Barclay, A. W., Petocz, P., McMillan-Price, J., Flood, V. M., Prvan, T., Mitchell, P., & Brand-Miller, J. C. (2008). Glycemic index, glycemic load, and chronic disease risk: A meta-analysis of observational studies. The American Journal of Clinical Nutrition, 87(3), 627–637.
- Benton, D., Ruffin, M. P., Lassel, T., Nabb, S., Messaoudi, M., Vinoy, S., & Desor, D. (2003). The delivery rate of dietary carbohydrates affects cognitive performance in both rats and humans. Psychopharmacology, 166(1), 86–90.
- Cashman, K. D., Dowling, K. G., Škrabáková, Z., Gonzalez-Gross, M., Valtueña, J., De Henauw, S., … & Kiely, M. (2016). Vitamin D deficiency in Europe: Pandemic? The American Journal of Clinical Nutrition, 103(4), 1033–1044.
- Cuciureanu, M. D., & Vink, R. (2011). Magnesium and stress. In Vink, R. & Nechifor, M. (Eds.), Neurobiology of Magnesium (pp. 1–24). Springer.
- Gómez-Pinilla, F. (2008). Brain foods: The effects of nutrients on brain function. Nature Reviews Neuroscience, 9(7), 568–578.
- Glade, M. J. (2010). Caffeine—Not just a stimulant. Nutrition, 26(10), 932–938.
- Haas, J. D., & Brownlie, T. (2001). Iron deficiency and reduced work capacity: A critical review of the research to determine a causal relationship. The Journal of Nutrition, 131(2), 676S–688S.
- Heseker, H., Mason, J. B., Selhub, J., Rosenberg, I. H., & Jacques, P. F. (1999). Not all cases of vitamin B6 deficiency are alike. Journal of Nutrition, 129(2), 336S–337S.
- Jackson, M. L., & Bruck, D. (2012). Sleepiness and fatigue in shift workers. Sleep Medicine Clinics, 7(4), 447–459.
- Kennedy, D. O., Scholey, A. B., & Wesnes, K. A. (2001). Dose dependent changes in cognitive performance and mood following acute administration of ginseng to healthy young volunteers. Nutritional Neuroscience, 4(4), 295–310.
- Knüppel, A., Shipley, M. J., Llewellyn, C. H., & Brunner, E. J. (2017). Sugar intake from sweet food and beverages, common mental disorder and depression: Prospective findings from the Whitehall II study. Scientific Reports, 7(1), 6287.
- O’Leary, F., & Samman, S. (2010). Vitamin B12 in health and disease. Nutrients, 2(3), 299–316.
- Pot, G. K. (2012). Sleep and dietary habits in the adult population. Current Nutrition Reports, 1(4), 198–205.
- Stough, C., Scholey, A., Lloyd, J., Spong, J., Myers, S., & Downey, L. A. (2014). The effect of 90-day administration of a high-dose vitamin B-complex on work stress. Human Psychopharmacology: Clinical and Experimental, 29(1), 76–82.
- Wang, Y., Song, M., Wang, S., Wu, Y., Han, Z., Yang, J., & Cai, S. (2020). Dietary sugar consumption and health: Umbrella review. BMJ, 369, m234.




